Onuncu dəfə
Adım Elçindir. Otuz iki yaşım var, təyyarə mexanikiyəm. Hava limanında işləyirəm, təyyarələrin mühərriklərinə baxıram, təmir edirəm, uçuşa hazırlayıram. İşimi çox sevirəm. Səma, təyyarələr, uçuşlar... Mənim üçün bunlar həyatın özüdür. Amma işdən sonra evə qayıdanda başlayır boşluq. Üç il əvvəl boşandım, uşağım yoxdur, tək yaşayıram. Dostlarımın çoxu ailəlidir, onlarla da tez-tez görüşə bilmirəm.
Keçən qış çox çətin keçdi. İşdə çox yorulurdum, evə gəlirdim, televizora baxırdım, yatırdım. Ertəsi gün yenə eyni. Həftəsonları daha da pisdir. Nə edəcəyimi bilmirdim. Bir gün internetdə gəzərkən rastlaşdım bir oyunla. Adı Aviator idi. Təyyarə uçur, sən də mərc edirsən. Çox maraqlandım. mostbet official download yazdım, proqramı yüklədim, qeydiyyatdan keçdim.
Aviator oyunu çox sadədir. Ekranda təyyarə görünür, uçmağa başlayır. O uçduqca əmsal böyüyür. Sən nə vaxtsa "çıx" düyməsini basmalısan, yoxsa təyyarə partlayır və hər şey itir. Əvvəl anlamadım, itirdim, itirdim, itirdim. Sonra başa düşdüm ki, bu oyun səbr və intuisiyadır. Nə vaxt çıxacağını bilməlisən, acgözlük etməməlisən.
Mart ayında işdə çox pis bir hadisə oldu. Bir təyyarənin təmirində səhv etdim, kiçik bir səhv, amma müdir gördü, çox qəzəbləndi. Dedi "bir daha belə olsa, işdən çıxaracam". Çox pis oldum. Axşam evə gəldim, oturdum, düşündüm. Niyə belə oldu? Niyə səhv etdim? Özümə qəzəbləndim. Telefonu götürdüm, Aviator açdım. Oynamağa başladım.
Qoyurdum, çıxırdım, qoyurdum, çıxırdım. Kiçik-kiçik qazanırdım. Əsəbim yavaş-yavaş keçdi. Sonra birdən qərara gəldim ki, böyük oynayım. Yüz manat qoydum, gözlədim. Təyyarə uçdu, əmsal böyüdü, 1.5, 2.0, 2.5. Çıxmalıydım, çıxmadım. 3.0-da çıxmalıydım, çıxmadım. 3.5-də partladı. Yüz manat getdi.
Donub qaldım. Yüz manat! Üç günlük maaşım. Nə etdim mən? Niyə çıxmadım? Acgözlük, tamamilə acgözlük. O gecə yata bilmədim. Səhər işə getdim, gözlərim qızarmışdı, yorğun idim. Müdir yenə nəsə dedi, vecimə deyildi. Beş gün belə keçdi. Depressiyaya düşdüm.
Həftəsonu dostum Kənan zəng etdi, dedi "gəl çaya, danışaq". Getdim. Oturduq, söhbət etdik. Danışdım ona hər şeyi. İşdəki səhvi, yüz manatı, hər şeyi. Dinlədi, sonra dedi "sən mostbet official download yenidən yüklə, amma bu dəfə ağıllı oyna". Güldüm, dedim "mən ağıllı oynaya bilmirəm". O da güldü, dedi "bacararsan, sadəcə qaydalar qoy özünə".
Evə qayıtdım, düşündüm. Kənan haqlı idi. Mən qaydasız oynayırdım, plansız, strategiyasız. Yenə mostbet official download yazdım, proqramı açdım. Qərara gəldim ki, bu dəfə fərqli olacaq. Özümə qaydalar qoydum: gündə maksumum əlli manat, hər mərc maksimum on manat, və ən vacibi - 2.0 əmsaldan yuxarı çıxmaq yox. Nə olursa olsun, 2.0-da çıxacağam.
İlk gün əlli manat qoydum, on manatlıq beş mərc etdim. Hamısında 2.0-da çıxdım. Qazancım oldu iyirmi manat. Az idi, amma qaydalara əməl etmişdim. İkinci gün yenə əlli manat, yenə iyirmi manat qazanc. Üçüncü gün bir az itirdim, bir az qazandım, sıfır. Dördüncü gün on beş manat qazanc. Bir həftənin sonunda əlli manat qazanmışdım. Yüz manatın yarısını geri almışdım.
Aprelin ortasında işdə yüksəliş oldu. Müdir dedi ki, səhvlərini düzəltdin, yaxşı işləyirsən, maaşın artır. Çox sevindim. Axşam evə gəldim, düşündüm. Bəlkə də o yüz manatı itirməsəydim, mən bu dərsləri öyrənməzdim. Bəlkə də hər şey bir səbəbə görə olur.
Oynamağa davam etdim. Amma artıq qaydalarıma sadiq idim. Hər gün əlli manat, 2.0-da çıx, artıq yox. Bəzən darıxdırıcı olurdu, bəzən əl-ələmdan keçirdi, 3.0-a qədər gözləmək istəyirdim, amma dayanırdım. Çünki bilirdim, bir dəfə qaydanı pozsam, hər şey bitər.
Mayda bir gün çox maraqlı bir şey oldu. Oynayırdım, qaydalara uyğun, 2.0-da çıxırdım. Birdən gördüm ki, təyyarə çox gözəl uçur, əmsal böyüyür, 1.5, 2.0, 2.5, 3.0... Çıxmadım. 3.5, 4.0, 5.0. Nəfəsim kəsildi. Əlim çatırdı "çıx" düyməsinə, basa bilmirdim. 6.0, 7.0, 8.0. Artıq düşünürdüm, bu nədir, niyə partlamır? 10.0-da çıxdım.
Yüz manat qoymuşdum, min manat qazandım. Min manat! Oturduğum yerdə titrəyirdim. Qaydanı pozmuşdum, amma qazanmışdım. Çox sevindim, çox. Sonra düşündüm, bu təhlükəlidir. Çünki indi beynimə yeriyəcək ki, qaydaları poza bilərəm, yenə qazana bilərəm. Dayandım. O gün bir daha oynamadım.
Ertəsi gün qaydalarıma qayıtdım. Yenə əlli manat, yenə 2.0-da çıx. Darıxdırıcı, amma təhlükəsiz. O min manatı çıxartdım, banka qoydum, toxunmuram. Gərək ola bilər, nə bilirsən nə vaxt lazım olacaq.
İndi avqustdur. Beş aydır oynayıram, qaydalarıma sadiqəm. Nə böyük uduşlarım olub, nə də böyük uduzuşlar. Hər gün orta hesabla iyirmi-otuz manat qazanıram. Ayda altı-yeddi yüz manat əlavə gəlir. Çox yaxşıdır. Heç vaxt o min manat kimi böyük uduş axtarmıram, çünki bilirəm, onun ardınca böyük uduzuş gələ bilər.
Keçən həftə Kənanla görüşdük. Dedim "sağ ol, sən olmasaydın, mən hələ də itirirdim". Güldü, dedi "mən heç nə etmədim, sən özün bacardın". Bəlkə haqlıdır. Amma bilirəm ki, onun sözləri mənə yol göstərdi.
İndi hər axşam işdən sonra evə gəlirəm, yemək yeyirəm, duş alıram, sonra telefonu götürüb Aviator oynayıram. Bir saat, ən çoxu iki. Qaydalarıma uyğun, sakit, rahat. Sonra bağlayıram, çay dəmləyirəm, pəncərədən çölə baxıram. Düşünürəm, həyat nə qədər gözəldir. Təyyarələr, səma, uçuşlar... Və bu balaca oyun. Mənim kiçik xoşbəxtliyim.